انحرافی ها عامل وحدت را ترور کردند /اینفوگرافی

به گزارش گروه وبگردی «سراج24»، شهید آیت الله دکتر محمد مفتح از جمله روحانیون روشنفکر و روشنگری بود که نقش مهمی در نهضت اسلامی مردم ایران به رهبری امام خمینی (ره) ایفا نمود. ایشان، همچنین قدم های موثری در راه ایجاد وحدت بین حوزه های علمیه و دانشگاه و دو قشر روحانی و دانشگاهی برداشت. کوشش های شبانه روزی استاد مفتح، پس از انقلاب با شدتی بیشتر دنبال شد، لیاقت و جدیت و کاردانی ایشان ناشی از ایمان و اعتقاد عمیقشان به انقلاب اسلامی بود. وی علاوه بر عضویت در شورای انقلاب با درخواست دانشجویان دانشکده الهیات و بعد از مشورت با استاد مطهری سرپرست دانشکده الهیات شدند و علاوه بر این سرپرستی کمیته منطقه ۴ تهران نیز برعهده وی بود. دکتر مفتح در ادامه سالیان دراز کوشش و تلاش برای وحدت فیضیه و دانشگاه، که اسلام بر جامعه حاکم و کشور تحت رهبری های حضرت امام به پیش می رفت، به کوشش خود در این زمینه افزود و در سالگرد شهادت آیت الله حاج سیدمصطفی خمینی اقدام به تشکیل سمینار وحدت حوزه و دانشگاه در دانشکده الهیات نمود که این اولین سمیناری بود که تحت این عنوان برگزار می شد. بانی وحدت حوزه و دانشگاه با تلاش متفکرانی چون استاد شهید مرتضی مطهری و استاد ارجمند دکتر محمد مفتح، دو قشر دانشجو و روحانی نیاز به هماهنگی و وحدت را در خود احساس کردند. قشر دانشگاهی درک کرد که بدون هماهنگی با روحانیتی که بر عموم تأثیر همه جانبه دارد و ناشر فرهنگ اسلام است، هیچ اقدام مثبتی نمی‌تواند انجام دهد. آنچه سبب شد تا روحانیت به دانشگاهی توجه کند این واقعیت بود که بدون در نظر گرفتن اقشار صاحب تخصص و دارای توانائیهای علمی و فنی و برخوردار از مهارتهای پژوهشی رشد و توسعه علمی، فرهنگی و رونق و شکوفایی جامعه میسر نخواهد شد. نتیجه عدم وحدت حوزه و دانشگاه شهید مفتح در سخنرانی در تاریخ 12/7/1358 درباره وحدت حوزه و دانشگاه بیان کرد: « اگر اتحاد حوزه و دانشگاه به هم بخورد ما درجا خواهیم زد و با احتمال زیاد شکست خواهیم خورد. و در تداوم انقلاب و در ادامه جنبش ملت ایران تا رسیدن به پیروزی نهایی ضرورت دارد این دو قشر با هم متحد باشند.» فتنه 88 و وحدت حوزه و دانشگاه برخی کارشناسان بر این باورند اتفاقات رخ داده در فتنه 88 نیز برخواسته از عدم وحدت حوزه و دانشگاه بوده است. زیرا اگر حوزوی و دانشگاهی با هم متحد باشند در پیشرفت و راهنمایی یکدیگر موثر خواهند بود و در گردنه های حساس و فضای غبارآلود راه حق را تشخیص خواهند داد. کما اینکه قشر موثری از فریب خوردگان از بدنه ملت در فتنه ، از این دو قشر مهم بوده اند. این امر ضرورت وجود مفتح ها را در حوزه و دانشگاه مشخص می کند و بر این اساس تکلیف سنگینی بردوش حوزویان و دانشگاهیان است. آثار و تألیفات شهید دکتر مفتح: شهید دکتر مفتح ضمن مبارزه در سنگرهای گوناگون، تدریس در مراکز آموزشی و دانشگاهی را جهت تربیت نسل جوان و آینده‌ساز سرلوحه زندگی مبارزاتی خویش قرار داده بود. او اغلب تلاش خود را صرف انجام پژوهش در علوم مختلف می‌نمود که مجموعه این تلاشها، میراث ارزشمندی شد که به برخی از آنها اشاره می‌شود: 1. روش اندیشه 2. حکمت الهی و نهج‌البلاغه 3. آیات اصول اعتقادی قرآن 4. ویژگیهای زعامت و رهبری پیشرفت علوم 5. حاشیه براسفار ملاصدرا 6. ترجمه بعضی از جلدهای تفسیر مجمع البیان به سوی رستگاری انحرافی ها عامل وحدت را ترور کردند گروه تازه تاسیس فرقان که با تفاسیر انحرافی از اسلام وقرآن به جذب جوانان و انحراف آنان از مسیر انقلاب اسلامی نموده بود طرح ترور دکتر مفتح را اجرا نمود. چند تروریست در قالبی ناشناس در ورودی دانشکده الهیات دانشگاه تهران منتظر ورود دکتر مفتح بودند. افراد تروریست عبارت بودند از: کمال یاسینی ، محمود کشانی ، محمد نوری و حسنی. در این حمله ابتدا دو محافظ دکتر مفتح به شهادت رسیدند و خود دکتر از ناحیه پا زخمی شد. دکتر مفتح خود را به سختی به راهروی دانشکده رساند اما کمال یاسینی مسئول ترور، با کینه ای عمیق بالای تن مجروح او آمده و با قصاوت تمام به مغز استاد شلیک کرد و منادی وحدت حوزه و دانشگاه اینگونه شهد گوارای شهادت را نوشید و به لقای یار رسید. حضرت امام خمینی (ره) پس از شهادت شهید مفتح فرمودند: «امید بود از دانش استاد محترم و از زبان علم او بهره‌ای برای اسلام و پیشرفت نهضت برداشته شود. و حال امید است که از شهادت امثال ایشان بهره‌ای برداریم.» شهید مفتح از نگاه مقام معظم رهبری شهید مفتح یک روحانى برجسته، فداکار، روشنفکر و آشنا به نیاز زمان بود و توانست با نسل جوان و دانشجویان و کسانى که مایل بودند پیام دین را با زبان روز از یک روحانى و عالم به دین بشنوند ارتباط مؤثرى را برقرار کند. تعیین روز شهادت دکتر مفتح به عنوان روز اتحاد حوزه و دانشگاه یک امر تصادفى نیست، زیرا وى حلقه وصل میان این دو طیف مهم علمى محسوب مى‌شد و در دوران قبل و بعد از انقلاب، ارتباط سازنده با جوانان و بخصوص دانشجویان میدان کار این روحانى بزرگوار را تشکیل مى‌داد